Sesja jesienna Ż&P

W czasie tworzenia tych zdjęć polska złota jesień, nie była jeszcze do końca złota. Była za to szara i deszczowa. Modele sprawdzili się doskonale. Sesja była krótka, zakończona przedwcześnie ze względu na deszcz. Mimo trudnych warunków, efekt jesieni widoczny, uśmiechy na twarzach były w czasie sesji, są i w czasie oglądania zdjęć. A to jest najważniejsze!

Sesja zaręczynowa D&H

Pierwszą sesję zaręczynową zaliczam do jak najbardziej udanych! Muszę przyznać, że Para Młoda to mistrzowie organizacji. Piękna stylizacja ze skrzynkami, kocami i osobistymi rekwizytami. Różne pozy, różne miejsca, różne miny. Zapału i wytrwałości nie brakowało nikomu. Jedyne, co mi pozostaje, to życzyć udanego wspólnego życia!

W bimbie.

Ola. Ola nie lubi kawy. Jak większość kobiet twierdzi, że jest niefotogeniczna. Jak to zwykle bywa, myli się. Zdjęcia w poznańskiej bimbie (w tramwaju, dla nieznających naszej wielkopolskiej gwary) oraz przy mało uroczej przy szerszych oględzinach bramie, która jednak była dobrym tłem do portretu. Z gazetą, bo jak to, w bimbie i nie czytać?!

Na mój facebookowy profil, zapraszam tutaj.

"Tramwajowe" zdjęcia wykonane w Caffe Bimba.

Malezja - Pulau Tioman

Ja wróciłam do rzeczywistości, ale wystarczy tylko kilka zdjęć by przenieść się na chwilę do innego wymiaru. Dla nas dżungla, rajska wyspa, ryż na śniadanie, durian - to egzotyka. Za to cztery pory roku, śnieg, sanki, żółte liście na drzewach w określonym czasie w roku to rzeczywistość. Dla tych spod równika - nowość. I? I egzotyka.

Teraz przeniesiemy się na wyspę. Nie taką zwykłą wyspę. Będzie to wyspa, na której nie ma większości rzeczy, bez których na co dzień nie potrafimy się obyć. I będziemy z tego niezwykle zadowoleni.

Zasięgu telefonicznego brak. Wifi brak. Sklepów brak. Klimatyzacji brak.

Były za to małe, drewniane domki na plaży. Otwierając pierwsze drzwi, można prosto z łóżka wyjść na plażę. Chyba, że pójdzie się na tyły domku - wtedy dotrze się do dżungli.

Zapraszam w krótką podróż do czyjejś rzeczywistości, a naszej - egzotyki.

Mapa, wg której próbowaliśmy dotrzeć do wodospadu. Zgubiliśmy się przy: skręć w lewo przy WYSOKIM drzewie. Ze środka dżungli absolutnie wszystkie na takie wyglądały.

  

Wszystko brzmi zbyt pięknie? Świat jest piękny. Czasem też brudny. Zdarza się, że uciekają nam w nim autobusy albo prom, którym płyniemy mocno się chybocze. Czasem nic nie idzie według planu, a czasem idzie nawet lepiej! Podróże nie są idealne. Na rajskiej wyspie czasem w łazience chodzą jaszczurki. Jedzenie jest droższe niż na lądzie. Prom kursuje tylko 2 razy dziennie i trzeba stać w długiej kolejce. Czy to ma jakiekolwiek znaczenie? Nie! Czy wspominam ją cudownie? Tak!

Malezja - dżungla

Zapakowałam do plecaka pierwszy raz tylko klapki i buty trekkingowe. Żadnych sandałków. Żadnych spódniczek ani sukienek. Jadę do dżungli. Największej w Malezji, podobno skomercjalizowanej, ale jednak - dżungli. Poszłam na łatwiznę - wybrałam autobusy zamiast stopa.

Na miejscu miało być miasteczko - Kuala Tahan, w którym bez problemu znajdę nocleg. Znalazłam - pierwszy z brzegu hostel - tani, niezbyt czysty, ale czuć w nim było backpackerski klimat.

Znalazłam się w odpowiednim miejscu w odpowiednim czasie. Cudowny zbieg okoliczności! Gdy tam dotarłam, właśnie wróciła grupa z 2-dniowej wycieczki do dżungli. Zmęczeni, brudni, z wielkimi plecakami i jeszcze większymi uśmiechami na twarzach. I takimi prostymi potrzebami - pryszniiiic! Od razu byłam zauroczona. Bałam się - bo pijawki są obślizgłe, okropne i robią dziury w skórze, bo noc pod gwiazdami na cienkiej karimacie, bo komary, bo brak toalety. Wszystko nieważne, idę!

Wiedziałam, że pójdę od początku, strach z tyłu głowy tylko przeciągnął decyzję o godzinę.

Kuala Tahan - kuala oznacza miejsce, w którym mniejsza rzeka wpływa do większej. Jest wiele miejscowości z "kuala" w nazwie, np. Kuala Lumpur.

Zwykły środek transportu - płaskie dna ze względu na zmienną ilość wody w rzece.

Po lewej jedzenie, woda i reszta rzeczy - do spakowania, po prawej - spakowany plecak. Karimatę i śpiwór przywiązałam na zewnątrz plecaka.

Canopy walk - mnóstwo mostów i kładek na sporej wysokości - piękny punkt programu! I tutaj jeszcze bez pijawek!

Mali mieszkańcy za to w dużej liczbie.

Dżungla ma mydło - nie takie w kostce, ale takie powstałe z liści i odrobiny wody.

Nasz obóz - tutaj spędziliśmy noc pod gwiazdami. I błyskami i grzmotami. Przed deszczem, o dziwo, byliśmy chronieni.

Nasz przewodnik w trakcie rozpalania ogniska.

Wspólnymi siłami przygotowujemy posiłek - po wysiłku takie jedzenie było jak wykwintna kolacja.

Mimo naszych wysiłków, wszystkie ubrania rano nadal były wilgotne.

Zieleń, wszędobylska zieleń - tak wygląda dżungla. Kładki są ułatwieniem dla turystów i fajnym dodatkiem do zwykłej ścieżki.